CHELATACJA - OZONOWANIE KRWI                                ZABIEGI DOŻYLNE

Leczenie

W grupie leków zalecanych w leczeniu neuropatii cukrzycowej wyróżnia się
kwas alfa-liponowy, który jest stosunkowo dobrze poznany. W lecznictwie stosowany jest już od kilkudziesięciu lat pod różnymi nazwami handlowymi.
W latach siedemdziesiatych i osiemdziesiątych głównym wskazaniem do
stosowania kwasu alfa-liponowego było uszkodzenie wątroby. W tym czasie
mechanizm działania tej substancji nie był dokładnie poznany, a wskazania
do jej stosowania opierały się wyłącznie na obserwacjach klinicznych,
niemających charakteru prób randomizowanych.
Dopiero w latach dziewiędziesiątych przeprowadzono w pełni wiarygodne
badania kliniczne w postaci wieloośrodkowych obserwacji opartych na grupach
pacjentów poddanych randomizacji z podwójnie ślepą próbą.
Badania te były prowadzone w grupach pacjentów chorych na cukrzycę
powikłaną neuropatią. Wyniki jednoznacznie potwierdziły skuteczność leczenia
kwasem alfa-liponowym. Według wspólnego stanowiska EASD i ADA, kwas
alfa- liponowy jest jedynym lekiem zalecanym w leczeniu obwodowej neuropatii
cukrzycowej. Skuteczność innych leków nie jest tak jednoznacznie potwierdzona
jak działanie kwasu alfa-liponowego
Kwas alfa-liponowy należy do kwasów karboksylowych i zawiera w swojej cząsteczce dwa atomy siarki. Odkryty został w latach trzydziestych ubiegłego wieku,  a wyizolowany w formie krystalicznej na początku na początku lat
piędziesiątych. W warunkach naturalnych występuje w różnych produktach
żywnościowych. W organizmie żywym, w tym również u człowieka, jest produkowany w mitochondriach komórek znajdujących się w wiel narządach,
w tym przede wszystkim w wątrobie.
Posiada szerokie spektrum działania biologicznego i farmakologicznego.
Główne działanie antyoksydacyjne, polegajace na wchodzeniu kwasu
alfa-liponowego w reakcje z reaktywnymi formami tlenu. Związek ten również
znaczaco zmiejsza szybkość procesu glikaji białek, co ma istotne  znaczenie w zapobieganiu powstaniu przewlekłym powikłaniom cukrzycy będącym  konsekwencją mikroangiopatii. 
Działanie kwasu alfa liponowego jest szczególnie ważne w grupie pacjentów
chorych na niewyrównaną cukrzycę z towarzyszącą otyłością i znacznego
stopnia insulinoopornością. Ta grupa chorych jest szczególnie podatna na uszkodzenie wątroby spowodowane nadmiernym gromadzeniem triglicerydów
w hepatocydach. W konsekwencji może dojsć w nich do poważnego uszkodzenia
wątroby z marskością na tle zapalnym włącznie.
Kwas alfa-liponowy oraz EDTA przyczynia się do regeneracji zredukowanych postaci innych przeciwutleniaczy, takich jak witamina C i E. Kwas alfa-liponowy ma zdolność chelatowania jonów metali ciężkich, co jest wykorzystywane w leczeniu zatruć tymi metalami. Należy się spodziewać skuteczności jego działani szczególnie w grupie pacjentów, u których z różnych przyczyn doszło do przeładowania wątroby żelazem.
        Podsumowanie
Warto podkreślić, że kwas alfa liponowy
ma ustaloną skuteczność działania w
neuropatii cukrzycowej, co zostało
potwierdzone w licznych badaniach klinicznych. Wydaje się jednak, że lek ten
powinien być zalecany również u pacjentów chorych na cukrzycę
niewyrównaną, u których istnieje realne
zagrożenie rozwojem powikłan o charakterze mikro- i makroangipatii.
W przypadku tego wskazania skutecznośćdziałania leku nie jest wprawdzie potwierdzona w kontrolowanych próbach klinicznych,  jednak w oparciu o dostępne
wyniki badań na zwierzętach doświadczalnych oraz badań prowadzonych, in vitro mozna sądzić o skuteczności kwasu alfa-liponowego
wszędzie tam, gdzie u podłoża obserwowanej patologii leży zjwisko  stresu oksydacyjnego.
Należy więc stwierdzić, że silne właściwości antyoksydacyjne stanowią
wskazanie do stosowania kwasu
alfa-liponowego w przebiegu takich chorób
jak cukrzyca, miażdżyca, nowotwory,
choroby neurodegeneracyjne, toksyczne
uszkodzenie wątroby, oraz w ostrych i przewlekłych stanach zapalnych, czesto o
niejasnej etiologii.