CHELATACJA - OZONOWANIE KRWI                                ZABIEGI DOŻYLNE

Kwas Alfa Liponowy

Kwas alfa-liponowy (ALA), znany także jako kwas tiooktanowy, jest substancją podobną w charakterze do witaminy. Jego ciekawą cechą jest rozpuszczalność w wodzie i tłuszczach, co w dużej mierze warunkuje jego działanie i zastosowanie. Jest on wytwarzany w niewielkich ilościach przez organizm oraz występuje w niektórych produktach spożywczych. W organizmie pełni dwie główne funkcje. Po pierwsze jest silnym przeciwutleniaczem zapobiegającym i niwelującym szkody powodowane przez wpływ wolnych rodników, a po drugie bierze udział w metabolizmie spożywanych pokarmów, pomagając przekształcać je w energię. Uważa się, że niewielkie ilości pochodzące z żywności oraz wytwarzane przez organizm są wystarczające dla procesów metabolicznych, jednak aby wykorzystać jego właściwości przeciwutleniające niezbędna jest suplementacja, która także jest wykorzystywana dla jego innych cech wspomagających prawidłowe funkcjonowanie niektórych procesów przebiegających w organizmie człowieka. Chociaż inne składniki odżywcze o właściwościach przeciwutleniających, jak np. witamina C czy witamina E są lepiej znane, wykazano, że kwas alfa-liponowy zwiększa ich skuteczność w organizmie potrafiąc regenerować ich właściwości antyoksydacyjne.
Neuropatia cukrzycowa, której objawami są mrowienia, drżenia, kłucia w kończynach, jest prawdopodobnie częściowo wynikiem uszkodzenia komórek nerwowych przez wolne rodniki wskutek zwiększenia stężenia glukozy we krwi.      ALA jako silny przeciwutleniacz odgrywa znaczącą rolę w ochronie komórek przed tymi uszkodzeniami, co stanowi jego dodatkowe, korzystne działanie u osób chorych na cukrzycę. U diabetyków często występuje niski poziom ALA, co zwiększa ryzyko glikacji (uszkodzenia komórek zapoczątkowanego przez glukozę). Glikacja ma miejsce, gdy białka wchodzą w reakcję z nadmiarem glukozy powodując uszkodzenia tkanek. Dostarczenie ALA do organizmu we właściwej ilości hamuje ten proces.   ALA hamuje także rozwój retinopatii cukrzycowej, polepszając tym samym stan narządu wzroku w przebiegu tej choroby.
Przypuszcza się, że ALA może także wywierać bezpośredni wpływ na komórki macierzyste, pobudzać je do podziału i różnicowania do normalnych komórek wątrobowych, co przyczynia się do regeneracji uszkodzonego organu. Oprócz ostrych przypadków ALA może być także stosowany w przebiegu przewlekłych chorób wątroby, takich jak np. wirusowe zapalenia wątroby. W przypadku schorzeń przewlekłych wątroby, oddziałujących także na inne narządy, pacjenci potrzebują doskonałego zmiatacza wolnych rodników, jakim jest ALA, co stanowi dodatkową korzyść z jego stosowania.
                    Cukrzyca
Cukrzyca typu 2, zwana także dawniej cukrzycą insulinoniezależną, to najczęściej występująca postać cukrzycy. Poza przypadkami zdiagnozowanymi prawdopodobnie może występować u znacznie większej liczby osób dorosłych, które nie zgłaszają się na odpowiednie badania profilaktyczne, bowiem hiperglikemia nie jest często na tyle wysoka, aby wywołać klasyczne objawy cukrzycy.U chorych często występuje mała wrażliwość na działanie insuliny, tzw. insulinooporność. Insulina w pierwszej fazie choroby zwykle jest nawet wydzielana w większych ilościach, jednak jest to niewystarczające ze względu na powyższe zjawisko, w związku z czym transport cukru do komórek jest zaburzony i cierpią one na jego brak. Potem wydzielanie insuliny spada ze względu na nadmierne obciążenie komórek ją wydzielających, prowadzi to do jeszcze bardziej zmniejszonego wykorzystania cukru przez komórki organizmu i dalszy wzrost jego poziomu we krwi.